Παράκτια Ανάμνηση

Όταν βρίσκεσαι σε μια παραλία όπως αυτή της Κουρούτας είναι βέβαιο ότι το μόνο που θέλεις να κάνεις είναι μια βουτιά και να χαλαρώσεις στις ξαπλώστρες.
Τι θα σκεφτόσουν όμως αν “τοποθετούσες” χρονικά αυτή τη φωτογραφία το μήνα Μάιο και βρισκόσουν σε ώρα δουλειάς οπότε όλο το σκηνικό φαντάζει ως ωραία λύση για κάποιο Σαββατοκύριακο…..
Αν μη τι άλλο κρατάς τη φωτογραφία και σκέφτεσαι ότι όπως και να έχουν τα πράγματα αυτή την παραλία την επισκέφτηκες από κοντά.
Αν η αγάπη
Αν η ελπίδα, το όνειρο, η αυγή, αργεί για μερικούς,
Για άλλους το μεσουράνημα κουράζει.
Αν το πρώτο σκαλί είναι δύσκολο και μακρινό,
Για κάποιους ακατόρθωτη η επιλογή του ενός από το σύνολο.
Αν δεν αναζητάς, η αναζήτηση δε θα σε ψάξει…
Αν δεν αγαπάς ίσως η αγάπη δεν θα ρθει για να τη βιώσεις.
Διακοπές!!!!!!!!
Είπε κανείς ότι δεν είναι καλοκαίρι
Είναι !
Είναι;
Θα πει κανείς ποιο από τα δύο διότι ούτε καλοκαιράκι βλέπουμε μετά από το απογευματινό μπουρίνι ούτε διακοπές πάμε.
Όπως και να έχουν τα πράγματα πάντοτε θα υπάρχει ένα ουράνιο τόξο.
Πάντοτε θα υπάρχει κάποιος που ή δεν το βλέπουμε ή το αντίθετο που θα μας στηρίζει με τον τρόπο του…..
Τα παράλογα της Ελληνικής κοινωνίας μας
Ζούμε στην Ελλάδα και το μόνο που πάει καλά είναι η θερμοκρασία που ανεβαίνει, η θάλασσα που μας καλεί για μπάνια και οι “διακοπές” μας.
Ζούμε σε μια χώρα που μας παγιδεύει στα πλοκάμια μιας γραφειοκρατείας που δεν πρόκειται να καταλάβω ποτέ μου.
Ζούμε το σήμερα που ενώ διαφέρει από το παρελθόν μας θυμίζει πολλά “οικεία κακά”.
Δε γίνεται να έχεις δίκιο και να σε κοροιδεύουν ή να πρέπει να περάσεις από 40 γραφεία για να αποδείξεις όχι αν κάτι είναι αληθές αλλά το αυτονόητο….
Δεν γίνεται να πρέπει να εξηγήσεις τι είναι το αυτονόητο…..

