Συναισθήματα

Βλέπω φωτογραφίες και θυμάμαι.
Αργούσε να έρθει η ώρα να σε ξαναδώ.
Πρωτοπερπάτησες πριν λίγους μήνες!
Τι θα ρωτάς μετά από χρόνια;
Ίσως και να θυμάσαι τα τρελά μας παιχνιδάκια.
Σωστή κοπέλα τώρα πια στέκεσαι, μιλάς, χαμογελάς.
Η πρώτη χρονιά ολοκληρώνεται σήμερα.

Χρόνια σου πολλά!

Συναισθήματα

Βλέπω φωτογραφίες και θυμάμαι.
Αργούσε να έρθει η ώρα να σε ξαναδώ.
Πρωτοπερπάτησες πριν λίγους μήνες!
Τι θα ρωτάς μετά από χρόνια;
Ίσως και να θυμάσαι τα τρελά μας παιχνιδάκια.
Σωστή κοπέλα τώρα πια στέκεσαι, μιλάς, χαμογελάς.
Η πρώτη χρονιά ολοκληρώνεται σήμερα.

Χρόνια σου πολλά!

Έρωτας; ρωτάς…

Βρέχει και μόνο οι σταγόνες της βροχής ….
Αχ!
Φυσάει και μόνο ο αέρας που φυσά…
Η θύμηση!

Ονειρεύεσαι και είναι το όνειρο…
Νεύμα!
Εννοείς και είναι η έννοια….
Ίασις!
Ρευστοποιείς και είναι η ρευστότητα…
Ολοκλήρωση!
Υλοποιείς! και είναι η ύλη;

Τι χρώμα άραγε έχει ο έρωτας;

Πορεία απορίας

Πηγαίνουμε να τα προλάβουμε όλα και μας προλαβαίνουν αυτά.
Ρωτάμε, ζητάμε βοήθεια και η βοήθεια γίνεται υποχρέωση, χρωστάς!
Ομοιοστατικά αποδεχώμαστε ό,τι μας καταρρακώνει διότι το επιτάσσει η εποχή.
Χωρίζουμε εύκολα, με το παραμικρό, ενώ μεγαλώνοντας δυσκολευόμαστε.
Ωραιοποιούμε το χτες και δεν ακούμε τα τωρινά λόγια…
Ρωτάμε ποτέ τον εαυτό μας πώς και μπερδευτήκαμε και τρέχουμε περισσότερο από το επιτρεπτό;
Αγαπάμε ολοκληρωτικά; Πόσο γρήγορα βαριόμαστε ακόμα και όσα αγαπάμε;
Μετανιώνουμε έστω, σκεφτόμαστε λιγάκι τι λέμε ή πόσο πικραίνουμε τους άλλους με τα λόγια μας;
Ελπίζουμε στο καλύτερο ή συμβιβαζόμαστε;

Ζωής Δραπέτες

Είμαστε δραπέτες ενός ονείρου
που το τέλος ή την αρχή αγνοούμε.

Είμαστε οι θεατές μιας αρμονίας
που τα πάντα κάνουμε για να χαθεί.

Είμαστε το κέντρο ενός συστήματος
που ακόμα δεν διαπιστώνουμε
τον κύκλο που τον περιβάλει.

Μια καινούρια αρχή

Γύρνα σελίδα στο βιβλίο της ζωής.
Ξεπέρασε τα άλματα του αγώνα της σιωπής.
Φύσηξε στα φύλλα της ψυχής.
Μίλησε στα λόγια της Καρδιάς.

Αντίκρυσε τα μάτια της ζωής.
Λύγισε στο βάρος της.
Γαλήνεψε στη μοίρα της.
Ας μην νομίσεις όμως ποτέ,
αυτή, ως λύρα της.

Η μοίρα πλέχει και ξεπλέχει
χωρίζει καθορίζει
ενώνει και σηκώνει
διώχνει και σκοτώνει.

Οι παραπάνω γραμμές πρωτογράφτηκαν το 1998 όταν ακόμα στα πρώτα βήματα στο χώρο προσπαθούσα να βρω διεξόδους να γαληνέψω τις σκέψεις οι οποίες πολιορκούσαν το μυαλό μου.

Γράφοντας, με τον καιρό κατάλαβα πως για να γράψω πιο καλά (δεν ξέρω αν το έχω καταφέρει ακόμα) έπρεπε να διαβάσω και άλλους ποιητές. Ένιωθα την ανάγκη να “βιώσω” τον παλμό και το μεγαλείο των εύστοχα δοσμένων λέξεων. Έχοντας κλείσει 10 χρόνια μόνο εμπλοκής με το χώρο νιώθω ότι έχω κερδίσει περισσότερα από όσα έχω δώσει.

Δεν κρίνω ποτέ ένα ποιήμα. Αντιθέτως, θεωρώ ότι δεν έχουμε το δικαίωμα να δεσμέυουμε τις σκέψεις, τις εικόνες που μας προσφέρει ένα ποιήμα σε αποκομμένες λέξεις ή εκφράσεις. Ένα ποίημα μπορεί να είναι ένα ολόκληρο μυθιστόρημα. Είναι το καταστάλαγμα μιας καρδιάς. Είναι σταγόνες καρδιάς, σταγόνες από αγάπη, μίσος, έρωτα, αναμνήσεις.

Σας κούρασα λιγάκι αλλά είναι κάτι στιγμές που νιώθεις ότι πρέπει να πεις κάτι όταν οι περισσότεροι νομίζουν ότι μόνο μέσα σε ένα μυθιστόρημα μπορείς να βρεις όλα όσα ψάχνεις.

Βρες ένα ποίημα, διάβασέ το μια φορά γρήγορα, κλείσε τα μάτια και προσπάθησε να θυμηθείς κάτι, νιώσε, άκου τι θέλει να σου πει, ξαναδιάβασέ το.

Αν δε διαβάζεις όπως τους πρέπει τα ποιήματα είναι σαν να προσπερνάς έναν πίνακα χωρίς καν να σταθείς να σε ξεκουράσει από τα όσα κουβαλάς….

Σταγόνες είναι τα ποιήματα,

σταγόνες που γεμίζουν
με σύννεφα τον ουρανό
για να φανερωθεί
το ουράνιο τόξο….

"Πληγές "

Όσο περνούν τα χρόνια,
οι πληγές σβήνουν
αργά,
σιγά,
ίσως δεν κλείνουν και ποτέ.

Όσο καθυστερείς να ξεχάσεις
και να ξεχαστείς,
οι μνήμες, οι αναμνήσεις
μένουν, παραμένουν
σε βαραίνουν
και ίσως μείνουν μαζί σου
μόνο αυτές
δεσμεύοντας το πέρασμά σου
και τη ζωή σου.

Όσο αφήνεις το τώρα για μετά,
όλα θα περιστρέφονται γύρω σου
απροσπέλαστα και μεγάλα.

Ζήσε το τώρα, την ευτυχία
και από τα πιο μικρά.
Αγάπησε την κάθε γλυκιά καλημέρα.
Ξενύχτησε στο πιο ήσυχο δειλινό.
Ξεκουράσου στο άρωμα μιας γαρδένιας.

Το νόημα της αγάπης

Καθένας αφήνει τα ίχνη του κι όμως προχωράς.
Καθένας ένα χαστούκι κι ένα φιλί.
Καθένας, κρίκος του εαυτού σου.

Όλοι είναι ένα, με το παρελθόν.
Κάποιοι, συντροφεύουν το παρόν σου.
Μερικοί έφυγαν, μα δε γύρισαν.
Λίγοι είναι αυτοί που παραμένουν.

Αυτούς να αναζητάς, να χαίρεσαι…

Για μένα είναι σημαντικό όχι μόνο
να καταγράφονται οι σκέψεις
αλλά να μπορείς και κάποια στιγμή να τις πεις….

Ρόδα είναι και……

Μάζεψα τριαντάφυλλα μόνο για να σου τα προσφέρω.
Αγνάντεψα μέσα στα λιβάνια τα καλύτερα.
Μύρισα την κάθε διαφορετική ποικιλία.
Αποφάσισα τελικά να σου προσφέρω ένα για κάθε μήνα.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΙΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ

Κυριακές

Αχ! Είναι κάτι κυριακές που παίρνεις ένα δρόμο παράξενο, ονειροπόλο.
Γαληνεύεις και το όνειρο ξαναζεί.
Αναμνήσεις σε κυριεύουν.
Ποιος θα απαντήσει σε ένα τεράστιο γιατί.
Ήσουν εκεί να περιμένεις στο τέλος…..