Η καρδιά 31/1/2001

Ό, τι και όσα στο παρελθόν γραμμένα

Ό, τι και όσα κοιτάμε περασμένα.

Τίποτα πια καλό δεν μας συμβαίνει

αφού η καρδιά λυπάται μαραμένη…

Έγραφα χωρίς  να ξέρω τα γιατί.

Έγραφα και το ημίφως δυσκολία και επιμονή.

Έγραφα συνεχώς χωρίς ουσιαστική σκέψη μα τη γραφή.

Έγραφα, έγραφα, έγραφα και ο ήχος της γραφής

ήταν ο μόνος που με αποσπούσε από τη μοναξιά.

Ένα ατέρμονο “αν” 27-7-2002

Αν η ελπίδα, το όνειρο, η αυγή

αργεί για κάποιους,

για μερικούς το μεσουράνημα κουράζει.

Αν το πρώτο σκαλί είναι δύσκολο μακρινό,

για άλλους ιδιαίτερο στην επιλογή του ενός από το σύνολο.

Αν δεν αναζητάς η αναζήτηση δεν θα σε ψάξει.

Αν δεν αγαπά, ίσως η αγάπη δεν θα έρθει για να τη βιώσεις…

Άντε Λάκη και Λακήσαμε

Είναι απίστευτο ότι από το πρωί όλοι μα όλοι οι σταθμοί σχολιάζουν τι είπε και τα νούμερα που έκανε ο Λαζόπουλος στη χτεσινοβραδινή εκπομπή του. Προσπαθούν μήπως και λέγοντας κάτι σχετικό ανεβάσουν τα δικά τους νούμερα…

Πάμε καλά ως λαός; Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι μόνο το πως θα κρίνει ο ένας και μοναδικός τηλεκριτικός (διότι δεν έχουμε μέτρο σύγκρισης). Ό, τι και αν λέει δεν θα το κρίνω αλλά όλοι μας έχουμε μάτια και αυτιά και μπορούμε να κρίνουμε το σήμερα και την κατάσταση.

Βέβαια, καλά κάνει και τους τα λέει αλλά φοβάμαι ότι εμείς μόνο τον ακούμε. Έχουμε ανάγκη να γελάσουμε; Ναι! Όλοι μας αλλά εκείνη την ώρα που είναι η εκπομπή όχι σε όλες τις εκπομπές της επομένης ημέρας Έλεος!!!

Με νέα ενδυμασία!

Είναι πολλά αυτά που πρέπει να μάθω στο νέο σύστημα, αλλά όπως είπε και ο μπαμπάκης το wordpress είναι πόρσε

Κάθε ενασχόληση και μια δημιουργία

Μετά από πρόσκληση της άννας,
για την παρουσίαση προσωπικών αντικειμένων σκέφτηκα να βάλω και ένα άλλο κομμάτι μου, αυτό της εκκολαπτόμενης ζωγράφου:) λέμε τώρα.

Αυτά τα έργα είναι μερικά από όσα έχω δημιουργήσει τα τελευταία 3 χρόνια.
Κάθε κριτική δεκτή με χαρά!
Σύνθημα της ημέρας: Με ό,τι και αν ασχοληθείτε, αγαπήστε το!
Αυτό το έργο είναι μια προσπάθεια να δημιουργήσω μια λίμνη και μια βάρκα ξεχασμένη όπως οι αναμνήσεις μας…

Αυτό είναι ένα λιβάδι φωτεινό μακρινό και ίσως με μια παιδικότητα χαμένη στα χρόνια.

Αυτό είναι η πρώτη προσπάθεια πριν τρία χρόνια. Να είμαστε επιεικείς.

Άννα σε ευχαριστώ για την ιδέα και την πρόσκληση.
Έπεται συνέχεια!

Νόστος – Ο ποιητής

Ας ήταν – λέει – να γύριζαν πίσω οι εποχές εκείνες όπου
τα όμορφα πράγματα περίσσευαν
κι ήταν και πιστευτά, – όπως ένα λουλούδι στο ποτήρι,
όπως δύο ερωτευμένοι στο παγκάκι του κήπου
ή τα σπουργίτια με τις προπετείς ουρές τους.
Και μόλις άρχιζε η βροχή, τρεις άγγελοι με ρόδινες
ομπρέλες
στέκονταν έξω απ’ το παράθυρό σου και σου ψιθύριζαν
το ποίημα που θα ‘γραφες στο μέτρα της μικρής βροχής.
Καρλόβασι, 17/7/1987

Όσο κι αν βρέχει το χέρι του μες στο σκοτάδι,
το χέρι του δέ μαυρίζει ποτέ. Το χέρι του
είναι αδιάβροχο στη νύχτα. Όταν θα φύγει
(γιατί όλοι φεύγουμε μια μέρα) θαρρώ θα μείνει
ένα γλυκύτατο χαμόγελο στον κόσμο ετούτον
που αδιάκοπα θα λέει”ναι” και πάλι “ναι”
σ’ όλες τις προαιώνιες διαψευσμένες ελπίδες.
Καρλόβασι. 17/7/1987

Σε εμάς που δεν ξεχνούμε τους μεγάλους ποιητές μας,
που απλόχερα ακόμα και σήμερα αφήνουν “ένα γλυκύτατο χαμόγελο”.
Δύο ποιήματα από τη συλλογή του “Τα αρνητικά της σιωπής”, μία από τις τελευταίες συλλογές που μας άφησε κληρονομιά ο ποιητής.
Ένα μικρό αφιέρωμα επιτρέψτε μου διότι σαν σήμερα 11 Νοεμβρίου 1990 έφυγε από τη ζωή αλλά όχι από την καρδιά μας.

Δημιουργώντας ουρανό

Διαπιστώνεις με τις μέρες που περνούν,την αλλαγή.
Ηλιοβασιλέματα στην αρχή του φθινοπώρου.
Μουδιάζει η σκέψη στο ίσως.
Ιδιοτέλεια από μερικούς στο δόσιμό σου.
Όμως εσύ δίνεις, δίνεις και από ό,τι δεν έχεις.
Υπάρχουν άνθρωποι που έμαθαν να παίρνουν και να περνούν.
Ρυάκια που κύλησαν στο ποτάμι της ψυχής μου.
Γεύτηκα αλήθεια και ψέμα, κράτησα το πρώτο.
Ίδια αλλά ώριμη σε νέο ξεκίνημα, μέσα στην ίδια ευτυχία.
Αγάπη, έρωτας, αλήθεια, ονειρό, ουρανός.

Ανατολή