Και όλα αλλάζουν

Και περνούν οι μέρες και το βλέπεις να μεγαλώνει

και είναι γλυκιά η αίσθηση σαν το μελίσσι την άνοιξη.

Και φεύγεις αλλά δεν απομακρύνεσαι ποτέ…

Και τρέχεις, τρέχει και ο χρόνος και κυλά η ζωή

και το ονειράκι γυρνά να σε δει και γελάει.

και ξυπνάς και πάλι ονειρεύεσαι τη νιότη του,

την πορεία του, τη ζωή του.

Και είσαι τις νύχτες πάντα εκεί στην ανάσα του

και η ανάσα του γλυκιά σαν τη χαρά που νιώθεις

όταν το στήθος σου αρπάζει για να το πιεί.

Και ήταν η στιγμή ναι εκείνη η στιγμή που το είδες

για πρώτη φορά και σαν να χαμογελούσε μέσα στο πρώτο κλάμα.

Κλάμα ζωής!